Teneryfa

Teneryfa to hiszpańska i zarazem hiszpańskojęzyczna wyspa archipelagu Wysp Kanaryjskich, zwanych często "europejskimi Hawajami." Leży w pobliżu północnych brzegów Afryki, w strefie zmiennego klimatu, będącego skutkiem wpływów zarówno gorącego powietrza afrykańskiego, jak i dwóch znanych prądów atlantyckich: zimnego Kanaryjskiego oraz ciepłego Golfsztromu. Nie znaczy to bynajmniej, że Teneryfa jest chłodna - powietrze jest tu gorące, wręcz typowo zwrotnikowe, jeśli nie liczyć łańcuchów górskich przedzielających wyspę niemal na pół. Nie ma tu jednak nadmiernych, typowych dla Afryki czy Grecji upałów, co zdaje się przyciągać turystów źle znoszących gorące lato śródziemnomorskie.

Wyprawę zaczęliśmy od zwiedzenia stolicy Teneryfy - Santa Cruz, która była zarazem naszą bazą hotelową. Turystyka jest tu w ogóle świetnie rozwinięta, a większości dzielnic i sklepów można porozumieć się po angielsku. Od razu powiem jednak, że nie warto wybierać się tu na większe zakupy - o dziwo, brak na całej Teneryfie jakichś szczególnych regionalnych wyrobów - biżuterii czy naprawdę ciekawych pamiątek. Możemy za to kupić po względnie małych cenach zwyczajne towary europejskie, w tym odzież. Samo miasto robi korzystne wrażenie, jest dość spokojne i zatłoczone, a do tego strasznie "nowe." Sezon turystyczny trwa tu cały rok. Większych zabytków nie ma, Teneryfa to dla turysty głównie góry, plaże i dzika przyroda. Atrakcyjne pod względem sztuki jest za to pobliskie miasteczko La Laguna, wpisane podobno na listę Dziedzictwa UNESCO. Jest ono pozostałością po renesansowej wiosce założonej tu niegdyś przez Hiszpanów celem stopniowego podboju Teneryfy, posiada więc praktycznie niezmienione od dawnych czasów budynki kolonialne i liczne hiszpańskie kościoły.

Teneryfa, jak już wspomniano, to przede wszystkim morze i góry. Plaże są zwykle piaszczyste, w pobliżu miast strzeżone i zaopatrzone w dodatkowe atrakcje typu możliwość wypożyczenia żaglówki albo wzięcie udziału w przyjęciu plażowym. Ciekawsze jest jednak to drugie, górzyste oblicze Teneryfy - która jest w istocie niczym innym, jak kawałkiem lądu powstałym miliony lat temu na skutek erupcji wulkanicznych. Widać to wyraźnie w strukturze tutejszych skał.

Większość wulkanów Teneryfy jest dziś na szczęście wygasła, wliczając w to El Pico de Teide, dosłownie: szczyt (masywu) Teide, mający prawie 4 000 metrów i, ciekawostka, stanowiący największe wzniesienie Hiszpanii. Podobnych stożków wulkanicznych jest tu kilka, jednak Teide zdecydowanie się spośród nich wyróżnia - nawiasem mówiąc, jest to właśnie ten ogromny stożek doskonale widoczny na satelitarnych mapach Kanarów. Podobnie jak na sycylijskiej Etnie, w połowie drogi na szczyt Teide znajdują się hotele i restauracje, a także jedno z najbardziej liczących się dziś europejskich obserwatoriów astronomicznych, które w pewne dni da się zresztą zwiedzać. Zaskoczeniem mogą być wszechobecne lasy sosnowe (sosna kanaryjska, gatunek drzewa rosnący tylko na tych wyspach) oraz ciekawe minerały i kamienie - pumeksy, obsydiany; fantazyjne twory skalne, do których zaliczyć należy w pierwszej kolejności "Palec Boży" - pionową pozostałość po jednym z kraterów. Niezwykłe są zachody Słońca na Teneryfie - łącząc w sobie potęgę gór, przejrzystość tutejszego powietrza i bliskość Atlantyku, wzbudzają uczucia wręcz mistyczne. Teneryfa nie jest więc może tak bogata w zabytki jak Grecja czy południe Hiszpanii - zasiedlono ją wszak dopiero kilkaset lat temu - ale jej dziwna rzeźba terenu oraz endemiczna przyroda rekompensują to w pełni.